ÇEKİRDEK AİLEDE İLİŞKİ GELİŞTİRME YOLLARI 2 (Anne-baba- çocuk)

           Aileyi meydana getiren bireyler konumlarına göre farklı rollere sahiptir. Babanın anneye, annenin çocuklara göre farklı olan konumları, aynı zamanda rollerini ve sorumluluklarını da farklı kılmaktadır.  Çocuğun kendini en doygun en huzurlu en güvende  ve  en mutlu hissettiği  yer kendi çekirdek  ailesidir.Ailenin temel taşları olan  annenin   sonsuz şefkati, babanın ise  verdiği sonsuz  güven duygusu kişiyi geliştirir .Kardeşler ile bütünün parçası olmayı,paylaşmayı ve dayanışma duygusunu ve kardeşlerin desteği  ile de  yaşadığı  güven ve huzuru ,hayata hazırlanırken hiçbir ortamda bulamaz. En olumsuz bir aile, ailesizlikten daha iyidir.Toplumda gelişme isteniyorsa bunun ancak huzurlu ve güvenli bir aile ortamında yetişmiş bireyler başarabilir. O nedenle  çocukların başarısı ve toplumun huzuru için aile desteklenmelidir.

          Çocuğun bilişsel ve fiziksel olarak sağlıklı yetişmesi, düzenli bir eğitim alması ve hayatında başarılı olması için, huzurlu bir aile ortamına ihtiyacı vardır. Çocukların  yaşamlarının her evresinde düzenli eğitim almalarında ve onların istenilen biçimde yetiştirilmelerinde aile fertlerinin tamamının  birbirinden farklı  görev ve sorumlulukları vardır. Bu görev ve sorumluluğun büyük bir kısmını  geleneksel ailede anne ve baba üstlenir. Babaanne, anneanne ve dedeler ise zaman zaman bu sorumluluğu paylaşırlar. Ailedeki diğer bireylerinden olan  büyük kardeşler de, çocuk eğitiminde  anne baba ile birlikte  bu sorumluluğu paylaşırlar. Anne ve Babanın aile içinde farklı görev ve sorumlulukları olmakla birlikte  bazı ortak görev ve sorumlulukları da vardır,

Bunlar ise :

                1   – Anne ve babanın çocuklarına, “uygun olan davranışı” alışkanlık haline getirebilmeleri  için, gerek kendi aralarında gerekse evdeki diğer aile bireylerine  karşı ve çocuklarına yönelttikleri davranışlarında da dengeli, tutarlı ve kararlı olmalıdırlar

                 2 – Anne ve  babalar  çocuklarının kendi modelleri olmadığı kardeşlerinden  ve arkadaşlarından farklı, bağımsız, kendine özgü zekâ ve kişilik özellikleri olan bir birey olduğu gerçeğini göz önünde bulundurmalıdırlar.

                 3– İdeal anne ve babalar çocuğun ihtiyaçlarını fark eden, onlara uygun seçenekleri sunabilen  ne aşırı hoşgörülü nede  katı olmayan , çocuklarına  karşı esnek bir yaklaşım içinde ,  davranışlarında kararlılık ve devamlılık içinde olan ve adaleti  sağlayan,onlara  karşı çıkmadan önce her zaman çocuğun isteklerini göz önünde bulunduran  ana-babalardır.

                   4- Anne ve  babalar  kendi içlerinde barışık, huzurlu birer birey ve sağlıklı birer örnek

 Rol model olmalıdırlar.

                   5- Anne ve babaların güvenilir dengeli  bir çocuğa sahip olabilmeleri için, önce birey olarak kendilerine ,daha sonra çift olarak  birbirlerine, ardından da sahip oldukları tüm çocuklarına aynı oranda güvenmeleri gerekir.

                   6—Anne ve babalar, çocuklarına karşı ilgi ve sevgisini  gösteren, onların fiziksel ve bilişsel gelişmeleri için çocuklarında var olan  ama ortaya çıkmamış  girişimci yeteneğini  keşfetmeli ve özgüvenini kazanabilmesi için onlara ortam hazırlayan yanı sıra  yeteneklerinin ortaya  çıkması için  destekleyen kişiler olmalıdırlar.

                  7- Ana-babalar sahip oldukları  çocuğun yaşı ve yeteneklerine uygun isteklerde bulunmalı,

çocuğu düş kırıklığına uğratacak, yaşının üstünde beklentiler içine girerek başarı ivmelerini aşağıya çekmemelidirler.

                 8- Anne ve babalar, çocuğunun eğitiminde ve yetiştirilmesinde ortak  davranışlar ve tutumlar geliştirmelidirler.

                 9- Anne ve babalar gerektiğinde  çocuklarına yapabileceği basit görevler vererek, Onlarda  karar verme, güven ve sorumluluk duygularının gelişmesine katkıda bulunmalıdırlar

                10-Anne ve babalar çocuğun fizyolojik temel ihtiyaçları (yemek, uyku, temiz, barınma, sağlık vb.)ile psikososyal ihtiyaçlarını (sevme, sevilme, ait olma, güvenlikte olma vb ) iyi gözlemlemeli  ve ihtiyaç duyulan zamanda  karşılamaya özen göstermelidirler.     

               11-Anne ve babalar çocuklarının yaşantısını gözlemleyip sosyal çevresinden  haberdar olmakla birlikte çocuklarının bir birey olarak  özel bir yaşantısı olabileceğini kabul etmeli ve saygı göstermelidirler.

               12-Anne ve babalar çalışan ebeveyn olarak , eve geldiklerinde çocuklarıyla yeteri kadar ilgilenip kaliteli zaman geçirerek, hafta içinde beraber olamadıkları zamanı hafta sonu birlikte etkinlik yaparak  bir arada daha fazla zaman geçirmeye özen göstermelidirler. 

                 Aile toplumun kurallarını temsil eder.Kurallara özen içinde uyan yetişkinleri rol model alan  çocuklar bu kurallar çerçevesinde hareketlerini düzenlerler. Böylece hem toplum , hem toplum  kuralları nesilden nesile sağlıklı ve en güzel şekilde aktarılmış olur.Buda topluma az suç işleyen ,vergisini zamanında ödeyen,sulh içinde yaşamı hedefleyen gelişime açık bireyler olarak bize geri döner.Daha iyi bir yaşam için iyi yapılandırlmış farkındalığı yüksek  eğitilmiş anne baba ve onların çocukları güzel yarınların yapı taşlarıdır.