Avukat Yusuf Akın yazdı; Umanlar/Kum umarlar...

Sahilde kendi halinde saf bir istiridye, incisiz.

Avcılar var plazalarda, kahpeler soyu cinsiniz.

Umar garipler, talih adına dönen bir dişli çarkta.

Umutlar katar katar taşınır eller boş kalır şarkta.

Dipsiz karanlık kuyu şans bahtsıza olmaz yaver.

Elde kalan bir nan parası onu da yavşaklara ver.

Nerede bilinç, nerede ar, ve nerede o koca irfan.

Bozkırda tezek kokusunda beyni yanmış al kan.

İnsan nasıl bir ahmak, o pis çarkta hayat umar.

Varlığı terk etmiş, ruhu askıda yaşam bir kumar

Gelinen çağda, güzel insanların ördüğü yaşam.

Bir çırpıda yaban ellere bağış, kalan acı ve gam.

Yürür yollarda elde bir kayıt merhamet dilencisi.

Kutsallarını masaya koyup kalkan kimin necisi.

Kapitalizm açmış pençeyi avanak kurban arar.

Eşkiyaların masalarında kim görmüş bir yarar.

Düşkün olan, hayatta peynire duyar kof tamah.

Akıl başta lazım, çare olmaz sonda duyulan ah.

Dökülüyor tel tel gelecek umudu genç bedenler.

Vicdan kapısı kapalı, benliğine kötülük edenler.

Koca alınterlerini bir altıgen taşa takas etmek.

Tarih boyunca emeksiz, çabasız yoktu ekmek.

Düşler dünyası, hakikate çarpınca olur tuz buz.

Neredeyse onur ve fazilet, bizler orada oluruz.