Her yanı zemheri soğuğu, buzlu titrek bir varlık.
Zulme başı eğik korkak, güya görmesin darlık.
Bütün erdemlerini küçük bir çıkara verir rehin.
Siz onu bir de yakından görün, ne hinoğlu hin.
Kutsal yasalar karşısında gevşek, hacıyatmaz.
Bütün derdi nesneler, ruhuna ince iyilik katmaz.
Dolaşır aç it, bir kemik yalasın, sallanır kuyruk.
Nesebi belirsiz, dünyada yok böyle cıvık uyruk.
Sataşır durur, hakikat yolunu yol belleyenlere.
Sesi çıkmaz, kendini sabah akşam elleyenlere.
Çerçi kıvamında beyni, para eden her inanç var.
Suyunu içtiği kuyuya hacet yapar, akılsız davar.
Uzak gitseniz de size yüz arşın uzakta çemkirir.
Salkımı yoz göbeğiyle götürür, size talkım verir.
Kararmış her hücresi, kırk yıllık yetim tenceresi.
Gün güneş görmemiş kalbi, cezaevi penceresi.
Kocaman ayıpları, güzellikten düşkün kılınmış.
İnsanlıktan yok nasibi, katran yüz, nuru alınmış
Güzel umut ve hayallerin, kıskanç, vahşi katili.
Hiç mi susmaz bir insan,  bütün gün zehirli dili.
Ne olur ki, acı, ızdırap yüklü koca boş bir hayat.
Milyarlar mezarlığı bir gezegen, ünvanlar bayat.
Biriktirir her fani, bu alemde çürümüş çul çaput.
Bize sevgi lazım, gönülden sevemez hiç bir put.

Av.yusuf Akın Çaputçular